درباره ی اینجا

 

سلام و اول دفتر به نام حضرت دوست

که هرچه بودم و هستم، و آرزویم اوست

تبار شعر من از لحظه های دلتنگی است

و سمت قبله ام اوج دیار یکرنگی است

به آسمان آبی اگر لحظه ای نظر نکنم

و با ترنم باران دو دیده تر نکنم

تمام وسعت قلبم سیاه و ظلمانی است

به جای قول و غزل سکته های طولانی است

بیا و با دل من کمی صبوری کن

از این نوای جدایی بیا و دوری کن

بیا و هم نفس آسمان آبی باش

و با ترنم باران همیشه جاری باش

 

/ 1 نظر / 18 بازدید
عسل

خودتون رو خوب تحویل گرفتید ها![چشمک]