غزل غزل فراق (هشتم)

 

 بذل مهجته فیک لیستنقذ. عبادک من الجهاله و حیره الضلاله

و جانش را در راه تو بذل کرد،تا بندگانت را از جهالت و سرگردانى گمراهى برهاند

 

اینجا 

عقل، سکوی پرتاب عشق است در

انسان کامل؛

اینجا

آخرین منزل 

شناخت 

 

پ.ن: آنها که می فهمیدند و ذره ذره ی بودنشان درد می کرد. درد انسان بودن 

  
نویسنده : مهدی نجفی ; ساعت ۸:٠٧ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۳ آذر ۱۳٩٠

log