دل ِ تنگ

پاییز، زود دلش می گیره 

ندیدی؟

همه چیز از یک تکه ابر شروع شد که چنبره زد ور دل آسمون؛

آن قدری نگذشت که بغض کرد و سیاه شد.

ابر و باد و مه و خورشید و فلک اونقدر سر به سرش گذاشتند...

تا بارید

با تمام وجود

هفت روز

تا سبک شد.

 

خواستم بگم:

آدم های تنها،  

آدم های دلتنگ 

این طور هستن.

دلشون مثل هوای پاییزه

سر به سر شون نگذار

اگر گذاشتی رها شون نکن

 

منبع تصویر: اینترنت

  
نویسنده : مهدی نجفی ; ساعت ٥:۳٤ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٠ آبان ۱۳٩٠
تگ ها : متن ادبی ، پاییز

log